ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 508 / 507 ق)، ادیب، لغوى، نحوى و طبیب. ملقب به فریدالعصر. وى نخستین كسى بود كه مذهب كلامى معتزل را در خوارزم رواج داد. چون ضبى در صرف و نحو و لغت عرب استاد زمان خود و در انواع علوم ضرب‏المثل بود. افراد بسیارى بر گردش جمع شدند و مذهب او را پذیرا گشتند. او مدتى در خوارزم اقامت نمود و مردان بزرگى چون زمخشرى و جمعى دیگر از بزرگان را در محضر خود تربیت كرد و آنها از علوم و معارف و مكارم اخلاق وى استفاده كامل كردند. ضبى در مرو درگذشت. زمخشرى در سوگ او مرثیه گفت. از آثارش: «زاد الراكب»، مجموعه‏اى در شعر، ادب و اخبار.